Stan padaczkowy – co to takiego?
![]() |
Próba zdefiniowania stanu padaczkowego stanowiła wyzwanie dla lekarzy. Do ustalenia prawidłowego rozpoznania potrzebne jest nie tylko dokładna wiedza na temat przebiegu napadu i jego okoliczności, ale także wynik badania EEG.
Co rozumiemy pod pojęciem "stan padaczkowy"?
Istnieją dwie definicje stanu padaczkowego. Pierwsza zaproponowana przez Międzynarodową Ligę przeciwpadaczkową mówi o tym, że stan padaczkowy to występujące jeden po drugim napady drgawek w czasie powyżej 3 minut, nawet jeśli nie dochodzi wówczas do zaburzeń świadomości. Definicja terapeutyczna stanowi z kolei, że jest to napad trwający więcej niż 5 minut lub kilka napadów trwających 15 minut lub też są widoczne zmiany w obrazie EEG.
Kiedy rozpoznajemy stan padaczkowy?
Mieszanka tych dwóch definicji jest obecnie podstawą do postawienia rozpoznania. W przypadku, gdy objawy nie są jednoznaczne, wówczas o diagnozie decyduję badanie EEG. Jego uzupełnieniem jest od jakiegoś czasu tomografia emisyjna (SPECT). EEG jest najskuteczniejsze w diagnozowaniu stanów padaczkowych pierwotnie uogólnionych, toniczno-klonicznych, nieświadomości, miokloniczno-astatycznych i mioklonicznych. W momencie napadu niezwykle ważny jest czas, dlatego też znaczenia w diagnozie nabrały także techniki tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego głowy.
Kiedy napad przechodzi w stan padaczkowy?
Każdy rodzaj napadu może przejść w stan padaczkowy. Do najczęstszych przyczyn stanu padaczkowego możemy zaliczyć nieregularne przyjmowanie leków, bądź też zaprzestanie ich przyjmowania bez uprzedniej konsultacji z lekarzem (aż 60% przypadków). Takie napad może się zdarzyć po wszystkich lekach, ale szczególnie po klonazepamie i luminalu. Kolejne przyczyny obejmują zatrucia, spożycie alkoholu lub abstynencję, wysoką gorączkę (zwłaszcza u małych dzieci) bądź niewydolności nerek, wątroby.
Podobne artykuły: | Polecamy: |




