Epiepsja, czy padaczka?

Samo słowo epilepsja pochodzi z języka greckiego i oznacza atakować, chwycić. Padaczka w potocznym rozumieniu jest chorobą układu nerwowego. W gruncie rzeczy jednak epilepsja jest zbiorem objawów zarówno somatycznych, jak i wegetatywno-psychologicznych, których przyczyna nie jest jednorodna. Podłożem tych zmian są zmiany morfologiczne i metaboliczne w komórkach nerwowych mózgu. Wyrazem takiego stanu fizjologicznego jest napad padaczkowy.

Szacuję się, że co najmniej 5-8% osób ma pojedynczy lub przygodny napad w ciągu swojego życia. Najczęstsze wśród populacji do 5 r. życia są napady drgawkowe wywołane gorączką.

Drgawki gorączkowe popularne są u dzieci, natomiast w późniejszym wieku drgawki są z kolei często wynikiem zaburzeń elektrolitowych czy też sercowo-naczyniowych. Wystąpienie, co najmniej 2 napadów oraz obecność odpowiednich zmian w badaniach dodatkowych (m.in. EEG) sugerują, że przyczyną ich może być padaczka. Pojedyncze wystąpienie napadu może mieć miejsce u każdej osoby i nie świadczy o rozpoznaniu epilepsji.

Polecamy: Jak rozpoznać padaczkę?

Czy tylko ja choruję na padaczkę?

Padaczka nie jest problemem marginalnym. Choruję na nią około 1% ludzi w Polsce, czyli oko 400 000 osób. Najczęstsza jest wśród dzieci, w 80% przypadków ujawnia się przed 20 rokiem życia. Mimo że minęło już tyle czasu od jej odkrycia nadal nie potrafimy pomóc osobom chorym.

Według jednego z sondaży wśród Polaków wynika, że wciąż wierzymy w wiele mitów dotyczących padaczki, które niejednokrotnie uniemożliwiają ludziom z tym schorzeniem podjęcie normalnej aktywności zawodowej i są też przyczyna wielu trudności dla nich.