Zaawansowany okres choroby

Jest to czas kiedy chory już zapoznał się z chorobą. Zna podstawowe mechanizmy jej wpływu na organizm oraz (w większości przypadków) potrafi sobie z nimi radzić. Jeżeli rehabilitacja wczesnych objawów była prowadzona od początku choroby i w prawidłowy sposób, to istnieje szansa, że objawy zaawansowane pojawią się dopiero po kilku bądź kilkunastu latach od początku choroby. Najczęściej późnym objawem choroby Parkinsona są znaczne problemy z chodzeniem.

Iść, ciągle iść…

Chód jest zaburzony we wszystkich stadiach choroby Parkinsona. Jednak w późniejszych fazach choroby problemy z chodzeniem i z zachowaniem prawidłowej postawy ciała znacznie się pogłębiają i stają się bezpośrednią przyczyną częstych upadków. Upadki u osób nie mających odruchów obronnych są bardzo niebezpieczne, gdyż mogą prowadzić do złamania szyjki kości udowej co bezpośrednio prowadzi do długotrwałego unieruchomienia.

Bardzo ważne jest, aby osoba z chorobą Parkinsona jak najdłużej wykazywała aktywność oraz uczestniczyła w życiu społecznym. Kiedy chory nie jest już w stanie poruszać się o własnych siłach może korzystać z laski, trójnoga, balkonika, a nawet wózka inwalidzkiego. Postawę oraz stereotyp chodu należy ćwiczyć na tyle długo na ile pozwala stan chorego, jego nastawienie motywacyjne oraz możliwości finansowe. Poszczególne ćwiczenia w zaawansowanej fazie choroby powinny być wykonywane w towarzystwie innej osoby, najlepiej wykwalifikowanego rehabilitanta.

Zobacz też: Jak być dobrym opiekunem osoby z chorobą Parkinsona?